Είναι αντιληπτό, κατανοητό και λογικό πως χρονιά όπως αυτή που έκανε ο... υπερηχητικός πέρυσι Τσιμίκας δύσκολα θα βρει κανείς σε μία ομάδα. Ωστόσο βλέποντας τους ακραίους μπακ του Ολυμπιακού φέτος, οι συγκρίσεις σχετικά με τους περσινούς Τσιμίκα και Ομάρ καλά κρατούν. Όχι άδικα έως ενός σημείου. Πλην όμως δεν είναι τα ίδια δεδομένα και θα σταθούμε στο γιατί. Ας πάμε λίγο πίσω. Στο ξεκίνημα της χρονιάς. Ο Ολυμπιακός σε μία περίεργη και πολύ δύσκολη σεζόν λόγω κορονοϊού αποφάσισε να στηριχθεί σε δύο έμπειρους ακραίους μπακ, τον Χολέμπας και τον Ραφίνια, ενώ την ίδια περίοδο πίστεψε ότι ο Βινάγκρε ως βασικός αριστερός μπακ και ο Ντρέγκερ ως εφεδρεία για δεξιός μπακ θα του έδιναν τα στοιχεία που θα ήθελε.

Ο Ραφίνια με τον Χολέμπας έδειχναν δύο safe επιλογές από πλευράς εμπειρίας. Ουσιαστικά όμως στον Ολυμπιακό ούτε τα αναμενόμενα ανεβάσματα ή overlaps έδωσαν, ούτε την προσδοκώμενη δημιουργική και επιθετική βοήθεια. Παράλληλα, λόγω της αγωνιστικής ανεπάρκειας των Βινάγκρε (που αποχώρησε) και Ντρέγκερ (που είχε και θέματα τραυματισμών και γενικά δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις) έπαιξαν περισσότερο από το αναμενόμενο και αυτό επιβάρυνε και τους δύο περισσότερο.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΗΤΑΝ ΜΕ ΝΤΡΕΓΚΕΡ - ΒΙΝΑΓΚΡΕ, ΟΧΙ ΜΕ ΧΟΛΕΜΠΑΣ - ΡΑΦΙΝΙΑ

Δημιουργικά δε, ο Χολέμπας με 1 ασίστ σε 26 ματς και ο Ραφίνια - που αποχώρησε τον Γενάρη ως γνωστόν παρότι είχε πάρει ένα πολύ υψηλότερο συμβόλαιο από τους Τσιμίκα και Ομάρ! - με 1 ασίστ σε 22 αγώνες δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι προσέφεραν σε δημιουργία φάσεων. Τον Γενάρη ο Ολυμπιακός αποφάσισε να διορθώσει την κατάσταση.

Ο Ρέαμπτσιουκ ήρθε ως αντι-Βινάγκρε (ο οποίος πήγε στη Φαμαλικάο μαζί με τον Πέπε και προφανώς ενώ αποκτήθηκε ως βασικός δεν προσέφερε σχεδόν τίποτα) και ο Λαλά ως αντι-Ραφίνια. Παράλληλα παροπλίστηκε αγωνιστικά ο Ντρέγκερ (που επίσης δεν δικαίωσε τις προσδοκίες) και ανέβηκε στην ιεραρχία ως δεύτερος δεξιός μπακ ο Ανδρούτσος.

Προφανώς και τους Ρέαμπτσιουκ - Λαλά θα τους κρίνουμε επαρκώς και πιο σωστά στο τέλος της χρονιάς. Αυτό που μπορεί να διαπιστώσει κανείς είναι πως ο Ολυμπιακός απέκτησε όντως δύο πολύ πιο γρήγορους και ταχυδυναμικούς μπακ. Ο Λαλά έχει και χαρακτηριστικά εξτρέμ υπό μία έννοια. Ο Ρέαμπτσιουκ που μπήκε στα... βαθιά σχεδόν αμέσως πρόλαβε ήδη να δώσει μία ασίστ.

ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΜΠΑΚ ΕΝΟΣ ΜΗΝΟΣ Ο,ΤΙ ΖΗΤΟΥΣΕΣ ΑΠΟ ΜΠΑΚ ΜΕ ΜΑΚΡΑ ΘΗΤΕΙΑ

Ακόμα και έτσι όμως η διαφορά στα άκρα της άμυνας υπάρχει. Κάτι λογικό μέχρι ενός σημείου. Ο Τσιμίκας υπήρξε παιδί των Ακαδημιών του Ολυμπιακού. Ήξερε πολύ καλά την ομάδα και είχε και την απαιτούμενη χημεία με τους συμπαίκτες του. Εάν δούμε την περασμένη σεζόν του με 46 παιχνίδια - 7 ασίστ και όλα όσα έκανε γενικότερα, δεν είναι να απορούμε γιατί πήρε μεταγραφή στη Λίβερπουλ.

Ο δε Ομάρ Ελαμπντελαουί μπορεί να μην ήταν ο κορυφαίος δεξιός μπακ που πέρασε ποτέ από τον Ολυμπιακό, όμως ήταν ένας παίκτης που ήξερε να καλύπτει την πλευρά του και που έδινε και δημιουργικές / επιθετικές βοήθειες. Ένας παίκτης που ήταν χρόνια στον Ολυμπιακό και στον Ρέντη, ήταν αρχηγός των Πειραιωτών, είχε προσαρμοστεί πλήρως και εάν δεν είχε και τον σοβαρό τραυματισμό των προηγούμενων ετών θα ήταν ακόμα πιο καλός μπακ. Έκλεισε την περασμένη χρονιά με 47 αγώνες - 1 γκολ - 2 ασίστ, αξιολογήθηκε από την ομάδα ανάλογα, ζητούσε αρκετά παραπάνω απ' όσα του έδινε ο πειραϊκός σύλλογος και αποχώρησε.

Το αξιοσημείωτο στατιστικά φέτος είναι ότι ο Ανδρούτσος, χωρίς να είναι η φυσική θέση του αυτή του δεξιού μπακ, έχει σε 16 συμμετοχές έχει 1 γκολ και 3 ασίστ. Περισσότερη δηλαδή δημιουργική και επιθετική βοήθεια από τους άλλους μπακ. Πού καταλήγουμε; Θα το δείτε πιο κάτω.

Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΜΒΙΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ο Ολυμπιακός στην περίοδο της μετάβασης σε μία νέα κατάσταση στο ρόστερ του και με νέα πρόσωπα στα άκρα δυσκολεύτηκε αρκετά - σε μία σίγουρα ιδιαίτερη και δύσκολη σεζόν και λόγω της πανδημίας - και συνολικά φέτος δεν πήρε αυτά που υπολόγιζε από τους ακραίους μπακ που απέκτησε ή εμπιστεύθηκε. Φυσικά εδώ θα πρέπει να τονίσουμε πως η επιρροή των ακραίων και καλών επιθετικών μπακ στο ποδόσφαιρο είναι πλέον τεράστια.

Για τον Ραφίνια που αποχώρησε, όπως και για τους Ρέαμπτσιουκ και Λαλά που έχουν ενταχθεί στην ομάδα, δεν γίνεται να υπάρχει το ίδιο επίπεδο απαιτήσεων από μπακ που ήταν χρόνια στον σύλλογο όπως οι Τσιμίκας και Ομάρ.

Ο Έλληνας και ο Νορβηγός μπακ δεν χρειάζονταν συστάσεις με τους συμπαίκτες τους ή περίοδο προσαρμογής. Ήξεραν, έμπαιναν και έπαιζαν. Προφανώς και ήταν δύο αμυντικοί επιπέδου Ολυμπιακού, όμως δεν είναι το ίδιο. Και επειδή ορισμένοι θα σκεφτούν τον Χολέμπας που δεν ήταν στην ομάδα, δεν μιλάμε για ίδιες ηλικίες καθώς ο Ελληνογερμανός μπακ είναι 35+.

Σε αυτές τις συζητήσεις βέβαια υπάρχει και ο αντίλογος με το παράδειγμα του Εμβιλά. Του Γάλλου παικταρά που ήρθε, πήρε φανέλα βασικού στο... σπίτι του με την αξία του, αντικατέστησε υπερ-επάξια την απώλεια του Γκιγιέρμε και τα δίνει όλα είτε παίζει χαφ είτε παίζει στόπερ. Και πάλι όμως, πρέπει να αναλογιστούμε πως όλοι οι παίκτες δεν είναι το ίδιο καλοί, αποδοτικοί, επιδραστικοί και αποτελεσματικοί όπως ο Γιαν Εμβιλά...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

  • Ολυμπιακός: Ο Ανδρούτσος είναι ο ακραίος μπακ με τις πιο πολλές ασίστ (vids)

ΠΗΓΗ: gazzetta.gr