Στο τελευταίο σφύριγμα της λήξης, οι (νέες, φανταστικές) κάμερες ήξεραν σε ποιο πρόσωπο έπρεπε να πάνε πρωτα. Η Παρί είχε μόλις αποκλείσει την Μπάγερν και ο Νεϊμάρ ήταν χαρούμενος, αλλά πάνω απ’όλα ανακουφισμένος.

ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟΣ, ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ…

Για 90 λεπτά τα έκανε όλα, σχεδόν όλα για την Παρί στην επίθεση. Η ομάδα του Ποτσετίνο έκανε δέκα σουτ απέναντι στην Μπάγερν, ο Νεϊμάρ έκανε έξι απ’αυτά και έφτιαξε άλλα τρία, μόνο σε ένα δεν είχε συμμετοχή.

Είχε 6/12 ντρίμπλες, κέρδισε επτά φάουλ. Είχε 85(!) ενέργειες με την μπάλα, πρώτος της ομάδας του, με 2ο τον Παρέδες με 73. Ασύλληπτη επίδοση του Βραζιλιάνου, αν σκεφτεί κανείς πως έπαιζε στο 10 και πρώτοι στις ενέργειες είναι συνήθως οι στόπερ ή οι μέσοι.

Όμως, ο Νεϊμάρ δεν ήταν απλώς το 10, ήταν η καρδιά των πάντων. Ο Ποτσετίνο δεν ήθελε η μπάλα να μένει πολύ στους στόπερ ή να περνάει διαρκώς στους μέσους, γιατί φοβόταν το πρες της Μπάγερν.

Από την άλλη δεν ήθελε και συνεχείς μακρινές μπαλιές στον Εμπαπέ, γιατί έτσι η Παρί δεν θα κρατούσε ποτέ την μπάλα, δεν θα “ανέπνεε”. Η οδηγία ήταν “η μπάλα στα πόδια του Νεϊμάρ”.

Ο Βραζιλιάνος έπρεπε να ανταποκριθεί με όλην την Μπάγερν πάνω του και το έκανε με κλάση, τεχνική, εξυπνάδα και ωριμότητα.

…ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΑΛΕ

Αλλά. Αλλά δεν το έβαλε. Σε δύο δύσκολες εκτελέσεις στο πρώτο ημίχρονο βρήκε το δοκάρι.

Στο καθαρό τετ-α-τετ (από το υπέροχο τρέξιμο του Ντράξλερ κεντρικά), τσίμπησε την μπάλα για να νικήσει τον Νόιερ, αλλά ο Γερμανός βρήκε την μπάλα κι εκείνη χτύπησε ξανά στο δοκάρι.

Ο Νεϊμάρ προσπάθησε πάλι στο 2ο ημίχρονο. Ίσως στην καλύτερη ενέργειά του στο ματς, άδειασε δύο παίκτες κεντρικά, άνοιξε στον Ντι Μαρία δεξιά, πήγε για την προβολή στην κενή εστία, αλλά δεν πρόλαβε να βρει την μπάλα.

Ο Βραζιλιάνος είχε λάμψει με δύο ασίστ στο Μόναχο, ήταν ακόμα πιο λαμπερός στη ρεβάνς. Όμως, και πάλι, φαινόταν σαν να αγωνίζεται ενάντια σ’ένα σύμπαν που δεν θέλει να τον δει να πετυχαίνει.

ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ Ή ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ

Αυτήν την παράξενη διαδρομή του Νεϊμάρ τη συζητήσαμε πριν έξι μήνες στον Ζοσιμάρ. Αποτυγχάνει χωρίς πάντα να φταίει, χωρίς καν να είναι παρών.

Στο Μουντιάλ της ζωής του είδε με τσακισμένη πλάτη τη Βραζιλία να διασύρεται 7-1 από τη Γερμανία στον ημιτελικό. Στο επόμενο το παράκανε με το χρόνο στους τραυματισμούς, αλλά η Βραζιλία ήταν μία από τις δύο καλύτερες ομάδες του τουρνουά και δεν μάθαμε ποτέ τι θα έκανε απέναντι στη Γαλλία, γιατί αποκλείστηκε από το Βέλγιο.

Ο ΣΤΑΛΟΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖ ΜΑΪΚΛ

Πήγε στην Παρί για να πάρει πάνω του όλα τα φώτα. Την πρώτη χρόνια χτύπησε και δεν αγωνίστηκε στη ρεβάνς με τη Ρεάλ. Τη δεύτερη ήταν πάλι τραυματίας και είδε από τις κερκίδες τον Μπουφόν να γίνεται Σταλόνε στην Απόδραση των 11 και να χάνει την μπάλα μέσα από τα χέρια του στη ρεβάνς με τη Γιουνάιτεντ.

Στο τέλος κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο με τα σκουλαρίκια του Τζορτζ Μάικλ, είδε αποσβολωμένος τον Ράσφορντ να ευστοχει στο πέναλτι και την Παρί να αποκλείεται ξανά.

Πέρυσι έφτασε μέχρι τον τελικό, μια ανάσα από το Άγιο Δισκοπότηρο, αλλά ο Νόιερ είχε διαφορετική άποψη.

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΠΑΛΙ

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ρεβάνς, δημιουργήθηκε η αίσθηση πως θα συμβεί ξανά. Η Παρί “θα κάνει Παρί”, η Μπάγερν νικάει στο τέλος, ο Νεϊμάρ ο,τι κι αν κάνει στο τέλος φεύγει με σκυμμένο κεφάλι, θα συμβεί ξανά.

Όχι, δεν συνέβη. Ο Βραζιλιάνος μπορεί να μην κατάφερε να σκοράρει ή να δώσει ασίστ, η Μπάγερν μπορεί να πήρε το ματς, αλλά η Παρί πέρασε και συνεχίζει, έστω κι έτσι, με ήττα στη ρεβάνς.

ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ

Κι ο “καταραμένος” Νεϊμάρ μπορει να έκανε ένα συγκλονιστικό ματς, αλλά πάλι δεν βρήκε τη στιγμή που θα έκανε τον κόσμο να υποκλιθεί. Σαν εκείνη τη βραδιά που η Μπαρτσελόνα έκανε το ιστορικό 6-1 απέναντι στην Παρί, ο Βραζιλιάνος ήταν ο ηγέτης της remontada, αλλά όλες οι οθόνες του κόσμου γέμισαν με την iconic φωτογραφία του Μέσι να πανηγυρίζει με τον κόσμο.

Ακόμα το ψάχνει ο Βραζιλιάνος. Τη βραδιά, το γκολ, την ενέργεια, το Champions League, τη Χρυσή Μπάλα. Ξέρει ότι μπορεί να τα έχει, αλλά δεν του κάθονται, όχι ακόμα τουλάχιστον.

ΕΚΑΝΑΝ Ο,ΤΙ ΗΘΕΛΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ

Και το ματς; Ο προημιτελικός ήταν στο πρώτο ημίχρονο μια συνέχεια του πρώτου αγώνα. Δύο ομάδες που κάνουν ο,τι θέλουν με την μπάλα, αλλά αποτυγχάνουν με αυτήν.

Στο Μόναχο ο Ποτσετίνο ήθελε να αμυνθεί και να χτυπήσει στην κόντρα, αλλά στην ουσία δεν πέτυχε ποτέ το πρώτο. Με τον ίδιο τρόπο, η Μπάγερν ήθελε να επιτεθεί και να ελέγξει τις αντεπιθέσεις της Παρί, αλλά δεν πέτυχε ποτέ το δεύτερο.

Κι οι δύο ομάδες έκαναν ο,τι γούσταραν μπροστά στις δύο εστίες, αλλά στην Μπάγερν έλειψαν οι εκτελέσεις του Λεβαντόφσκι και το πλήρωσε με ήττα.

Στη ρεβάνς για ένα ημίχρονο είδαμε το αντίστροφο, την Παρί να τραβάει τα μαλλιά της και την Μπάγερν να σκοράρει. Τρία ημίχρονα τρέλας ήταν αρκετά.

ΦΡΕΝΟ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Στο δεύτερο ημίχρονο πρόσεξαν και οι δύο. Η Μπάγερν λίγο πιο προσεκτική στην αμυντική της γραμμή, είχε το ένα γκολ και ήθελε να μείνει έτσι το ματς, μπας και το πάρει στο τέλος.

Η Παρί πιο πίσω, με περισσότερες επιστροφές των επιθετικών στην άμυνα, δεν ήθελε να εκτεθεί και πόνταρε πως θα βρει περισσότερους χώρους στο φινάλε, αλλά ο Φερνάντεζ σε κάποιες φάσεις ήταν συγκλονιστικός.

Κάπως έτσι η πρόκριση έμεινε ανοιχτή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, αλλά ο Κομάν πέταξε έξω την κεφαλιά και ο Σανέ έκανε λάθος επιλογή στο τέλος, για μία Μπάγερν που τελείωσε το ματς με δίδυμο φορ τους Μίλερ – Μαρτίνεθ.

ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Η Παρί έχει ήδη πετύχει κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε αδύνατο για εκείνην. Πετάει έξω τις παραδοσιακές δυνάμεις, έχει ήδη αποκλείσει Μπαρτσελόνα και Παρί.

Περιμένει να μάθει αντίπαλο στον ημιτελικό, εμείς περιμένουμε να δούμε αν θα παρουσιαστεί βελτιωμένη σε αυτόν γιατί το “κόντρα κι ο,τι γίνει στην άμυνα, θα τα βγάλει ο Νάβας” μοιάζει πολύ ριψοκίνδυνη συνταγή.

Κι ο Νεϊμάρ περιμένει να δει πότε θα εκπληρώσει το πεπρωμένο του.